Idź dokąd poszli tamci do ciemnego kresu
po złote runo nicości twoją ostatnią nagrodę
idź wyprostowany wśród tych co na kolanach
wśród odwróconych plecami i obalonych w proch
ocalałeś nie po to aby żyć
masz mało czasu trzeba dać świadectwo
bądź odważny gdy rozum zawodzi bądź odważny

Zbigniew Herbert - Przesłanie Pana Cogito

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą działalność. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą działalność. Pokaż wszystkie posty

środa, 17 lipca 2019

Charakterystyka nr 32 reakcyjnej młodzieżowej organizacji o nazwie Demokratyczna Armia Krajowa

Budynek IPN w Rzeszowie  i figlarna rzeźba za ogrodzeniem
Pozyskałem ostatnio z archiwum IPN sporo materiałów dotyczących Demokratycznej Armii Krajowej i naszej mamy. Spodziewałem się ponurych tajemnic, przygnębiających faktów.  Nie spodziewałem się sporej dawki czarnego humoru. 

sobota, 16 marca 2019

Dodatek IPN i Gościa Niedzielnego wydany na Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych "Młodzi, niezłomni, wyklęci".

Jan Prokopowicz z koleżankami z Liceum Handlowego w Strzyżowie: Fredzią Bukowską, Bogusią Wnęk i Jasią Chroniak
Demokratyczna Armia Krajowa
„Naszym celem jest walka o sprawiedliwość” – głosili uczniowie szkół strzyżowskich.
Demokratyczną Armię Krajowa utworzyli 1 września 1949 r. w Godowej: Eugeniusz Szczepankiewicz – wybrany wkrótce na dowódcę organizacji, Jan Prokopowicz – przyszły szef sztabu DAK, Kazimierz Łyszczarz, Jerzy Żeglin i Tadeusz Nowak – również wybrany na zastępcę dowódcy. Młodzi ludzie z powiatu strzyżowskiego pozbawieni możliwości zrzeszania się w stowarzyszeniach religijnych, w tym wpływowej i popularnej Sodalicji Mariańskiej, oraz świadomi, że modyfikacja działalności Związku Harcerstwa Polskiego to próba wcielania ich do organizacji komunistycznych, podobnie jak wielu ich rówieśników wybrali działalność konspiracyjną. W przypadku DAK nie trwała ona długo, a jej podstawową formą były zebrania, których do momentu likwidacji organizacji w kwietniu 1950 r. odbyło się ok. 30. Działalność młodzieży z DAK posiadała charakter samokształceniowy i służyła podtrzymywaniu nastrojów patriotycznych. Nie podejmowali oni działań dywersyjnych, a środki na finansowanie ich działalności pochodziły ze składek członkowskich. Sam przebieg zebrań, który możemy odtworzyć dzięki spisywanym po ich zakończeniu raportom sztabowym, wskazuje też na profil charakterologiczny uczniów biorących w nich udział. Zebrania te rozpoczynały i kończyły się wspólną modlitwą, nowi członkowie składali w ich trakcie przysięgi, omawiano program organizacji i dyskutowano w ramach wyszkolenia politycznego na temat dokonujących się w Polsce przemian, pojawiały się również elementy szkolenia wojskowego, w tym dotyczące broni oraz sposobów jej zdobywania. Podkreślić należy także fakt przynależności do organizacji dziewcząt, które pełniły w niej ważne funkcje, tak jak np. Zofia Niebylecka będąca zastępcą dowódcy Rady DAK czy Izabela Górnicka – sekretarz Rady DAK i Zofia Środoń – sekretarz Sztabu DAK.
Młodzi ludzie wchodzący w skład DAK koncentrowali się bardziej na wypracowaniu założeń ideowych przyszłej działalności niż akcjach mających na celu wprowadzenie ich w życie. Powołany przez nich sąd organizacyjny orzekł co prawda kary śmierci, chłosty lub grzywny na bliżej nieokreślonego funkcjonariusza PUBP oraz pięciu działaczy PZPR, jednak z obawy przed dekonspiracją organizacji nigdy nie podjęli nawet próby ich wykonania. Na wolę podjęcia jakichś szerszych zewnętrznych działań nie wskazywało także słabe uzbrojenie. Oddziaływanie DAK na społeczeństwo ograniczało się więc do rozpowszechnianych krytycznych opinii na temat spółdzielczości wiejskiej i rozsyłania listów z pogróżkami do aktywistów partyjnych i społecznych. Przejawem żywotności organizacji było natomiast jej systematyczne powiększanie, w okolicach Strzyżowa pod koniec działalności do DAK należało bowiem już dwadzieścia osiem osób. W grudniu 1949 r. Józef Mandela i Stanisław Urban, słuchacze Szkoły Przemysłowo-Górniczej przy kopalni „Wanda-Lech” w Rudzie Śląskiej, utworzyli też jedyną placówka DAK zlokalizowaną poza powiatem strzyżowskim. Przed aresztowaniami udało się ją rozbudować do jedenastu członków. Już podczas pierwszych przesłuchań po aresztowaniu Eugeniusz Szczepankiewicz potwierdził tę swoistą linię działalności DAK, stwierdzając: „Walka nasza nie miała się opierać na mordach i rabunkach, lecz na mozolnej pracy, która miała podnieść nasze państwo gospodarczo”.
Zakończenie działalności DAK nastąpiło 28 kwietnia 1950 r. W tym dniu w Strzyżowie i okolicach funkcjonariusze UB zatrzymali dwadzieścia jeden osób. Podczas przeszukań w ich domach znaleziono pistolet typu nagan, kilkadziesiąt sztuk amunicji, materiały wybuchowe i archiwum organizacyjne. Sześciu członkom DAK udało się ukryć i dzięki temu uniknąć aresztowania. Do aresztu nie trafił również informator, który zinfiltrował wcześniej organizację, dostarczając organom bezpieczeństwa danych na temat jej składu osobowego oraz prowadzonej działalności. Wraz z należącymi do DAK chłopcami i dziewczętami, mającymi od 16 do 18 lat, do aresztu śledczego WUBP w Rzeszowie mieszczącego się przy ul. Jagiellońskiej trafili także nauczyciele strzyżowskich szkół: Kazimierz Koczela i Tadeusz Markowicz. Wszyscy oni przeszli okrutne śledztwo, trwające od trzech do pięciu miesięcy. Emil Chlebicki tak wspominał pierwsze przesłuchanie, trwające bez przerwy przez trzy doby: „Wyglądałem jak po ciężkiej operacji czy po wypadku drogowym. Miałem połamane żebra”. Natomiast Eugeniusz Konieczkowski pisał o przesłuchujących go funkcjonariuszach UB: „Ogromną przyjemność sprawiało im to, że gdy byłem już bardzo wyczerpany i bezwiednie zasypiałem, oni budzili mnie biciem po twarzy lub mocnym szarpnięciem stołka, na którym siedziałem, a ja, spadając na podłogę, za każdym razem dotkliwie się tłukłem”.
Od lipca do września 1950 r. przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Rzeszowie odbyły się cztery procesy młodzieży należącej do DAK. Ostatnia grupa, przywódców organizacji, swoje wyroki więzienia usłyszała 8 września 1950 r.: Jan Szczepankiewicz – 10 lat; Jan Prokopowicz – 9 lat; Kazimierz Łyszczarz, Jerzy Żeglin i Tadeusz Nowak – 7 lat; Eugeniusz Konieczkowski – 6 lat; Izabela Górnicka 5 lat i 6 miesięcy. Wspominając przewód sądowy, Jan Prokopowicz podkreślał, że był on prowadzony w iście groteskowej scenerii: „Przewodniczący składu sędziowskiego, patrząc w akta śledcze, zadawał oskarżonemu pytanie, czy jakiś tam zarzut potwierdza, i choćby ten zaprzeczał, sędzia dyktował sekretarce, że zarzut jest prawdziwy, a oskarżonemu odpowiadał, że na danej stronie protokołu z przesłuchania jest jego podpis, więc tak było. Gdy oświadczaliśmy, że w śledztwie byliśmy torturowani i znaczna część zeznań była wymuszona, sędzia mjr. Wacław Pietroń udawał zdziwionego i zaskoczonego, dodając, że pierwszy raz słyszy, aby w czasie śledztwa w Urzędzie Bezpieczeństwa kogoś torturowano”.
Gehenna młodych skazańców trwała przez kilka następnych lat, trafiali bowiem do ciężkich więzień, w tym i do osławionych Wronek, a następnie do Progresywnego Więzienia dla Młodocianych Przestępców w Jaworznie lub ośrodków pracy. W 1953 r. zaczęły się amnestie, ale nieprzypadkowo kilku skazanych za działalność w DAK wkrótce po zwolnieniu z więzień trafiło do śląskich kopalń w ramach odbywanej zasadniczej służby wojskowej. W 1954 r. warunkowo zwolniony został Jan Prokopowicz, a w kolejnym roku Eugeniusz Szczepankiewicz. Podobnie jak innych członków nielegalnych organizacji w Polsce, wszystkich należących do DAK czekały długoletnie szykany uniemożliwiające znalezienie pracy i uzupełnienie wykształcenia, a także ciągła inwigilacja prowadzona przez funkcjonariuszy UB, a następnie SB.
System ideowy młodzieży z DAK
Opisane zdarzenia pozwalają wysnuć stwierdzenie, że młodzi ludzie należący do DAK otrzymali wysokie wyroki więzienia przede wszystkim za swoją wyjątkową świadomość społeczną i polityczną. Jej wyrazem pozostają dopracowane dokumenty organizacyjne, wśród których zachowały się między innymi: raporty sztabowe, Nasze Drogi - Deklaracja programowa, Ideologia polityczna, Ideologia społeczna, Ideologia gospodarcza, Nasze dążenia, Przysięga, Deklaracja Ideowo-Programowa, Program wychowania. Dzięki tym dokumentom możemy dziś próbować odtworzyć mentalité przedstawicieli części ówczesnej młodzieży, stanowiącą system przekonań i wyobrażeń tworzących obowiązujący w ich epoce i społeczności obraz świata. Dzięki tym dokumentom można też zauważyć, że komunistyczny reżim wprowadzony w Polsce po II wojnie światowej paradoksalnie przyczynił się także do utrwalenia idei konstytutywnych dla powstania II Rzeczypospolitej. Przetrwały one nie w głównym nurcie nośnych koncepcji ówczesnych zbiorowości, lecz na jego obrzeżach, a także w podświadomości ogółu społeczeństwa. Było to kiełkujące ziarno, podsycane słowami i działaniami stanowiącymi odniesienie do realiów społecznych i politycznych, które pamiętano lub do których – w przypadku młodszych pokoleń – powracano jak do tajemniczego barwnego świata baśni. Stanowił on odskocznię od świata, w którym zagościły obłuda, cynizm, przemoc i egzystencjalna szarość.
Przesłanie młodzieży z DAK
Opisana historia pokazuje, że część młodzieży oparła się komunistycznej propagandzie. Niezłomność młodych umysłów w tym względzie oddaje fragment listu, jaki Stanisław Wróbel, w DAK członek Rady i dowódca Grupy Operacyjnej nr 2, wysłał w marcu 1954 r. z Ośrodka Pracy Więźniów w Milowicach do Jana Prokopowicza. Jego słowa można potraktować również jako przesłanie całej organizacji dla następnych pokoleń: „Co się tyczy mnie, to dokonałem wyboru od początku. Jestem Polakiem – Katolikiem i nigdy nie sprzedam swych idei i uczuć. Wybrałem jedną drogę i tą drogą kroczyłem, kroczę i będę kroczył, chociażbym miał głowę położyć; bo uczucia, idee, honor i ambicja człowieka więcej są warte aniżeli samo życie”

piątek, 12 stycznia 2018

Przed obliczem wujka Kozdry

Henryk Grodzki ps. Zapora
W dniu 25 kwietnia 1950 roku rano udałem się na stację PKP w Dobrzechowie, aby pociągiem o godzinie ósmej z minutami pojechać do Rzeszowa. Po drodze, na moście łączącym Wysoką Strzyżowską z Dobrzechowem, czekał na mnie Józef Sabik. Przywitał się ze mną i razem poszliśmy na stację, bo powiedział mi, że on również jedzie do Rzeszowa. 
W dniu 22 kwietnia otrzymałem pismo z Chorągwi ZHP w Rzeszowie, w którym powiadomiono mnie, że zostałem powołany na kurs drużynowych Akcji Letniej do Warszawy, który to kurs miał się rozpocząć 25 kwietnia. Do komendy Chorągwi miałem się zgłosić tegoż dnia na godzinę dziesiątą, skąd zorganizowaną grupę mieliśmy wyjechać do Warszawy. 
Schodząc z mostu, zauważyłem trzech młodych mężczyzn idących za nami. Później jechali w tym samym wagonie. Po pewnym czasie przekonałem się, że byli to moi "aniołkowie" z UB, a dwu z nich uczestniczyło później w śledztwie. 

niedziela, 7 stycznia 2018

Prawda w dokumentach UB albo casus Henryka Grodzkiego

Henryk Grodzki ps. Zapora
Nie mam wątpliwości do co do tego, iż do akt produkowanych przez organy tajnych służb PRL-u należy mieć ograniczone zaufanie. Archiwa UB i SB z pewnością dokumentują:
- zakłamanie systemu (w tym liczne prowokacje i gry operacyjne), 
- oportunizm i karierowiczostwo pracowników (w tym wyciąganie państwowej kasy na lipne śledztwa).
Badanie tych specyficznych źródeł bywa z pewnością mało przyjemne, wymaga znacznej wiedzy o historii najnowszej, rzetelności i dobrego warsztatu badawczego, ale z drugiej strony jest to często podstawowy materiał dokumentujący ten okres historii Polski. Profesor Włodzimierz Suleja w artykule: „Złudny czar teczek, czyli „teczkowe grzechy główne” pisze:
Materiały służb specjalnych to źródło specyficzne, szczególne, wyjątkowo niewdzięczne przy krytycznej, analitycznej obróbce. Nie wystarczy zasiąść do lektury owej symbolicznej teczki, będąc jedynie uzbrojonym w standardowe wyposażenie, bez niezbędnej wiedzy o strukturze urzędu, ludziach, którzy go tworzyli, kierunkach i technice działań operacyjnych. To prawda, że bezpieka z reguły nie fałszowała swoich materiałów. Wcale nie oznacza to jednak, że informacje w nich zawarte to szczera najprawdziwsza prawda. Jeżeli badacz, wszystko jedno w jakim wieku i z jakim stażem, nie będzie miał pojęcia o aktualnych celach resortu (a te się przecież zmieniały), o wyznawanym w tym środowisku systemie wartości (rzeczywistym, a nie deklarowanym) chociażby podczas zebrań POP, jeżeli nie przełamie hermetycznego kodu językowego, specyficznego rodzaju bezpieczniackiej nowomowy, poniesie klęskę.

sobota, 11 marca 2017

Romantycy z Demokratycznej Armii Krajowej artykuł Piotra Samolewicza

Wywodzili się z patriotycznych chłopskich rodzin, uczęszczali do Gimnazjum i Liceum Handlowego w Strzyżowie, działali w harcerstwie i nie akceptowali nowej politycznej rzeczywistości po 1945 roku. Marzyli o prawdziwie wolnej i demokratycznej Polsce. Łudzili się, że odzyskają Ojczyznę, gdy wybuchnie III wojna światowa. Swoje marzenia przeistoczyli w czyn, zakładając Demokratyczną Armię Krajową. Za swój romantyzm i odwagę zapłacili bardzo wysoką cenę. Okrzyknięto ich wrogami klasowymi, poddano torturom, surowo osądzono, a po wyjściu z więzień prześladowano.

W roku 1949 nowe komunistyczne władze zaostrzały kurs na oświatowym odcinku. W szkołach, tak było i w Strzyżowie nad Wisłokiem, musiano świętować urodziny Włodzimierza Ilicza  Lenina i datę wybuchu Rewolucji Październikowej. Delegaci Związku Walki Młodych wygłaszali pogadanki, powstawała agresywna ideologicznie organizacja o nazwie Związek Młodzieży Polskiej. Do szkolnych środowisk wnikali  aktywiści, by wbijać klin między uczniami a nauczycielami. Komuniści szykowali rozprawę z ZHP, a na wsiach wzmagała się kolektywizacja.

sobota, 29 października 2016

DAK w archiwum IPN

Poniżej zebrałem w formie tabelarycznej listę akt z archiwum IPN, o których informację opublikowano do tej pory w Internecie  w tzw.
Inwentarzu archiwalnym  oraz w
Katalogu osób "rozpracowywanych"
Nie jest to z pewnością lista pełna, gdyż oba katalogi  komputerowe dokumentów UB i SB są stale uzupełniane.
Listę akt uporządkowałem alfabetycznie według sygnatury IPN. Niektóre dokumenty się powtarzają gdyż albo miały różne sygnatury (duplikaty?), albo odnalazłem je w różnych miejscach katalogów IPN (odmienny rekord archiwum).
Skróty w sygnaturze oznaczają:
IPN BU - Biuro Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów
IPN Ka  - oddział IPN w Katowicach
IPN Kr - oddział IPN w Krakowie
IPN Rz - oddział IPN w Rzeszowie
IPN Po - oddział IPN w Poznaniu
Tytuł teczki
Sygnatura IPN
Adres http w bazach IPN
Sprawa Obiektowa dot. byłych członków AK i WiN należących do ZBoWiD-u, prowadzona przez Departament III MSW. W materiałach znajduje się notatka informacyjna dot. Tadeusza Markowicza - będąc w ZSRR wstąpił do II Korpusu Polskiego (tzw. "Armia Andersa"), brał udział w bitwie o Monte Casino. W 1947 r. powrócił do Strzyżowa gdzie podjął pracę jako nauczyciel. Został skazany na rok więzienia za to, iż wiedząc o istnieniu "nielegalnej" organizacji DAK nie poinformował o tym władz.
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Tadeusz Markowicz
IPN BU 01355/170/J (975/IV).
Charakterystyka Nr 231, nazwa organizacji: Demokratyczna Armia Krajowa, dowódca: Józef Mandela, Stanisław Urban - założyciele organizacji, okres działalności: styczeń - czerwiec 1950 r., obszar działalności: pow. Katowice m. Wirek, rodzaje dokumentów: charakterystyka, kwestionariusze osobowe, karty na czyny przestępcze, karty E-15, notatki służbowe, informacje dodatkowe: organizacja młodzieżowa.
IPN BU 0174/232
Charakterystyka Nr 32, nazwa organizacji: Demokratyczna Armia Krajowa, dowódca: Eugeniusz Szczepankiewicz ps. Żak, okres działalności: wrzesień 1949 r. - kwiecień 1950 r., obszar działalności: pow. Rzeszów (Strzyżów), rodzaje dokumentów: charakterystyka, notatki, karty informacyjne E-15, korespondencje, kwestionariusze osobowe, karty na czyn przestępczy, informacje dodatkowe: Z-ca Tadeusz Nowak ps. Brzoza.
IPN BU 0183/30
Opracowanie nr 101, nazwa organizacji: Demokratyczna Armia Krajowa, dowódca: Eugeniusz Szczepankiewicz ps. Żak, okres działalności: sierpień 1949 r. - kwiecień 1950 r., obszar działalności: woj. rzeszowskie (Strzyżów, Żyznów), woj. katowickie (Wirek), rodzaje dokumentów: charakterystyka, opracowanie, notatka, informacje dodatkowe: organizacja młodzieżowa.
IPN BU 0189/101
Sprawa agenturalnego rozpracowania kryptonim "Błyskawica" dot. Senejko Tadeusz, imię ojca: Jan, ur. 07-01-1932 r. i innych. Kontrola operacyjna osób podejrzanych o przynależność do nielegalnej organizacji o nazwie "Demokratyczna Armia Krajowa" działającej na terenie Rudy Śląskiej w 1951 r.
IPN Ka 02/594 t. 1
Sprawa agenturalnego rozpracowania kryptonim "Błyskawica" dot. Senejko Tadeusz, imię ojca: Jan, ur. 07-01-1932 r. i innych. Kontrola operacyjna osób podejrzanych o przynależność do nielegalnej organizacji o nazwie "Demokratyczna Armia Krajowa" działającej na terenie Rudy Śląskiej w 1951 r.
IPN Ka 02/594 t. 2
Charakterystyka nielegalnej organizacji „Demokratyczna Armia Krajowa” pod dowództwem Tadeusza Senejki, działającej na terenie Wirku w 1950 r.
IPN Ka 057/227 t. 1
Charakterystyka nielegalnej organizacji „Demokratyczna Armia Krajowa” pod dowództwem Senejko Tadeusz, imię ojca: Jan, ur. 07-01-1932 r., działającej na terenie Wirku w 1950 r.
IPN Ka 057/227 t. 2
Józef Dipero, „Działalność nielegalnej organizacji młodzieżowej pn. „Demokratyczna Armia Krajowa” w latach 1949-1950 oraz jej likwidacja przez organa Bezpieczeństwa Publicznego”
IPN Ka 057/227 t. 3
Charakterystyka nielegalnej organizacji „Demokratyczna Armia Krajowa” pod dowództwem Tadeusza Senejki, działającej na terenie Wirku w 1950 r.
IPN Ka 057/501
Sprawa ewidencyjno-obserwacyjna dot. Kazimierz Koczela, imię ojca: Władysław, ur. 16-09-1914 r. Kontrola operacyjna byłego dyrektora szkoły, skazanego na karę pozbawienia wolności za niepowiadomienie organów bezpieczeństwa o istnieniu nielegalnej organizacji ("Demokratyczna Armia Krajowa") na terenie ww szkoły.
IPN Kr 010/3628
Sprawa ewidencyjno-obserwacyjna dot. Stefan Mnich, imię ojca: Franciszek, ur. 26-07-1931 r. Kontrola operacyjna byłego członka młodzieżowej organizacji "Demokratyczna Armia Krajowa" w Strzyżowie.
IPN Kr 010/5092
Teczka personalna informatora pseudonim "Żubr" dot. Eugeniusz Szczepankiewicz, imię ojca: Jan, ur. 13-03-1930 r.
IPN Rz 00138/108/D
Meldunki dot. działalności UPA w powiatach: lubaczowskim, leskim, sanockim i przemyskim. Meldunki o likwidacji "Demokratycznej Armii Krajowej", działającej w latach 1949-1950 w gminie Strzyżów. Sprawozdania Powiatowej Komendy MO w Krośnie z 1950 r. i inne dokumenty.
IPN Rz 0057/223
Teczka personalna informatora pseudonim "Żubr" dot. Eugeniusz Szczepankiewicz, imię ojca: Jan, ur. 13-03-1930 r.
IPN Rz 0077/108
Charakterystyka faktologii Nr 32 organizacji młodzieżowej pod nazwą- Demokratyczna Armia Krajowa (DAK) pod dowództwem: Szczepankiewicz Eugeniusz ps. "Żak", "Jasielski" autor: Jan Krygowski
IPN Rz 0172/33/J
"Charakterystyka nr 32" opracowana przez Wydz. "C" KWMO w Rzeszowie w latach 1976-1979 dotycząca młodzieżowej organizacji o nazwie Demokratyczna Armia Krajowa (DAK) działającej na terenie Strzyżowa. Została ona założona we wrześniu 1949 przez uczniów strzyżowskich szkół średnich, jej głównym celem była "walka z ustrojem demokracji ludowej i Związkiem Radzieckim". Dążono także do oderwania republik radzieckich (ukraińskiej, litewskiej i białoruskiej) celem stworzenia państwa federacyjnego z Polską. W materiałach znajduje się kwestionariusz osobowy T. Markowicza (jako pomocnika organizacji) autor: Jan Krygowski
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Tadeusz Markowicz
IPN Rz 0172/33/J
Dipero Józef, Działalność nielegalnej organizacji młodzieżowej pn. Demokratyczna Armia Krajowa w latach 1949-1950 oraz jej likwidacja przez organa Bezpieczeństwa Publicznego, Biuro "C" MSW, Warszawa 1981
IPN Rz 0174/46
Akta śledcze Materiały dotyczą śledztwa w sprawie przynależności do nielegalnej organizacji o nazwie Demokratyczna Armia Krajowa (D.A.K.).
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Józef Dulski
IPN Rz 03/7 (1903/III) t. 1, 2
Akta śledcze Materiały dotyczą śledztwa w sprawie przynależności Jana Prokopowicza do nielegalnej organizacji o nazwie Demokratyczna Armia Krajowa (D.A.K.).
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Jan Prokopowicz
IPN Rz 03/7 (1903/III) t. 1, 2
Sprawa Ewidencyjno-Obserwacyjna Prokopowicz Jan rozpracowywany był w ramach prowadzonej na jego osobę sprawy ewidencyjno-obserwacyjnej. Sprawa prowadzona była z powodu podejrzeń aparatu bezpieczeństwa o dalsze utrzymywanie kontaktów z członkami "nielegalnej organizacji DAK."
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Jan Prokopowicz
IPN Rz 03/7 (1903/III) t. 1, 2
Sprawa ewidencyjno-obserwacyjnej (nr 970/55) prowadzona na osobę Tadeusza Markowicza w okresie od 08.09.1955 do 14.10.1959 przez Powiatową Delegaturę ds. Bezpieczeństwa w Strzyżowie. Powodem obserwacji był fakt, iż został on zwolniony z więzienia po odbyciu kary za "przestępstwo antypaństwowe" i prezentował nieprzychylny stosunek do PRL i ZSRR oraz utrzymywał wówczas kontakty z zagranicą (jego żona była Włoszką). Sprawę zakończono i złożono w archiwum z powodu zmiany postawy w/w.
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Tadeusz Markowicz
IPN Rz 03/7 (1903/III) t. 1.
Akta śledcze prowadzone (od 20.10.1949) przez WUBP w Rzeszowie przeciwko członkom młodzieżowej organizacji Demokratyczna Armia Krajowa (DAK) działającej od września 1949 na terenie Strzyżowa, której głównym celem miała być zmiana ustroju Polski. Do organizacji tej próbowano zwerbować także Tadeusza Markowicza. Podstawą śledztwa prowadzonego względem wymienionego, był zarzut, iż nie poinformował on władz o istnieniu i działalności DAK (jej członkami byli także jego uczniowie). Materiały sprawy złożono w archiwum do nr 8575 w dniu 14.10.1951, a następnie skomasowano do nr 1903 w dniu 20.11.1967.
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Tadeusz Markowicz
IPN Rz 03/7 (1903/III) t. 1-2.
Materiały operacyjne dot. Henryk Fiołek, imię ojca: Łukasz, ur. 24-11-1931 r. podejrzanego o przynależność do nielegalnej organizacji Demokratyczna Armia Krajowa i posiadanie broni.
IPN Rz 042/712
Kwestionariusz ewidencyjny dot. Emil Chlebicki, imię ojca: Franciszek, ur. 28-07-1932 r. Kontrola operacyjna byłego członka organizacji Demokratyczna Armia Krajowa, działającej do kwietnia 1950 r. na terenie Strzyżowa.
IPN Rz 043/524
Charakterystyka faktologii Nr 32 organizacji młodzieżowej pod nazwą- Demokratyczna Armia Krajowa (DAK) pod dowództwem: Eugeniusz Szczepankiewicz ps. "Żak", "Jasielski"
IPN Rz 05/52
Charakterystyka w/w sporządzona w związku z członkostwem w młodzieżowej organizacji D.A.K.
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Jan Prokopowicz
IPN Rz 05/52
Charakterystyka ww. sporządzona w związku z członkostwem w młodzieżowej organizacji D.A.K.
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Józef Dulski
IPN Rz 05/52 (charakterystyka nr 32)
Akta sądowe Materiały sądowe dotyczą postępowania sądowego wobec Jana Prokopowicza prowadzonego z powodu przynależności do organizacji D.A.K. Wyrokiem z dnia 08.09.1950 skazany na 9 lat pozbawienia wolności. Zwolniony warunkowo 31.01.1954 r.
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Jan Prokopowicz
IPN Rz 107/1119 (Sr. 422/50)
Akta sadowe (Sr. 422/50) prowadzone od przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Rzeszowie w sprawie przeciwko członkom młodzieżowej organizacji Demokratyczna Armia Krajowa. Wyrokiem z dnia 08.09.1950 T. Markowicz został skazany na rok więzienia za to, że wiedząc, iż jego uczniowie są członkami w/w organizacji nie powiadomił o tym organów BP.
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Tadeusz Markowicz
IPN Rz 107/1119 t. 1-2.
Akta prokuratorskie Materiały postępowania prokuratorskiego wobec członków organizacji D.A.K.
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Jan Prokopowicz
IPN Rz 108/5691
(Pr.II-213/50)
Akta prokuratorskie prowadzone w sprawie przeciwko członkom organizacji Demokratycznej Armii Krajowej (DAK) oraz osobie T. Markowicza przez Wojskową Prokuraturę Rejonową w Rzeszowie w okresie od 02.05 do 19.09.1950. W dniu 30.06.1950 sporządzony został akt oskarżenia - T. Markowicz został oskarżony o to, że w lutym 1950 wszedł w "porozumienie" z członkami organizacji, oraz że nie poinformował władz o jej istnieniu.
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Tadeusz Markowicz
IPN Rz 108/5691.
Akta prokuratorskie Materiały dotyczą postępowania karnego wobec ww., w związku z przynależnością do D.A.K.
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Józef Dulski
IPN Rz 108-5796 (Pr. II-295/50), IPN Rz 107/1111
T. Markowicz wymieniony jest w: Księgach głównych więźniów karnych Centralnego Więzienia we Wronkach za lata 1949-1950 oraz 1951-1952, a także w Skorowidzach więźniów z lat 1945-1950 oraz 1951-1953. Wymieniony przebywał w Więzieniu we Wronkach w okresie od 29.11.1950 do 28.04.1951.
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Tadeusz Markowicz
IPN Rz 3/63
IPN Po 3/62
IPN Po 3/69
IPN Po 3/70
Dokumenty Archiwum "Rady" Demokratycznej Armii Krajowej dot. sprawy Jana Prokopowicza, Tadeusza Nowaka i in.
Nagranie relacji członków organizacji młodzieżowej Demokratyczna Armia Krajowa dotyczących warunków pobytu w areszcie śledczym WUBP w Rzeszowie w latach 1950-1951.
IPN Rz 316/2/DVD
Akta penitencjarne W/w odbywał karę pozbawienia wolności w Więzieniu w Rzeszowie i Wronkach.
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Jan Prokopowicz
IPN Rz 65/22
IPN Rz 190/62
Wyciąg ze skorowidza CW-OP
Materiały administracyjne Repertorium postępowania przygotowawczego, repertorium nadzoru nad wykonaniem kary.
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Jan Prokopowicz
IPN Rz 65/9
IPN Rz 65/22
Materiały administracyjne Wykaz osób aresztowanych, repertorium postępowania przygotowawczego, repertorium nadzoru nad wykonaniem kary.
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Józef Dulski
IPN Rz 65/9
IPN Rz 65/22 IPN Rz 65/56
Zapisy odnoszące się do osoby Tadeusza Markowicza znajdują się w Repertorium Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Rzeszowie (księga prowadzona za rok 1950), w Repertorium wykonania kar Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Rzeszowie za rok 1950 oraz w Wykazie osób aresztowanych w 1950 r.
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Tadeusz Markowicz
IPN Rz 65/9
IPN Rz 65/22
IPN Rz 65/56
Akta penitencjarne Skorowidz do ks. gł. więzienia w Rzeszowie: ww. odbywał karę więzienia w zakładach karnych w Rzeszowie, Wronkach i Jaworznie.
Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" - Józef Dulski
Wpis na podst. materiałów ewid.-kartot.